Back

Alle foto’s die je op deze website vind zijn het resultaat van een soort analoog broedproces.

Sinds februari 2016 ben ik aan de slag gegaan met de oude camera van mijn vader. Een Minolta XD7. De reden dat het een analoge onderneming moest worden was allereerst: Geld, maar ook de atmosfeer die analoog kan brengen. Het raakt me vaak meer als ik het zie, en voelt lekkerder als het me lukt iets vast te leggen waar ik waarde aan hecht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Toen ik nog een jochie was vond ik het nodig alle knopjes van onze camera in te drukken. Dit resulteerde tot verbazing van mijn ouders in een boel dubbel belichte foto's tussen de vakantie kiekjes. Dit idee kwam mijn hoofd weer in toen ik merkte ik dat bij iedere foto die ik maakte ik het gevoel kreeg dat, hoe mooi hij er ook uit zou komen, een vergelijkbare foto al vaker gemaakt was. Voor mijn gevoel kon ik op deze manier niet echt iets eigens maken, ik wil altijd meer en ik wil iets van mezelf kunnen herkennen in mijn fotoseries. Dus begon ik de rolletjes als ze vol waren opnieuw in te laden, en nog eens en soms nog vaker.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Je kunt je voorstellen dat dit het ontwikkelen van de rolletjes een stuk spannender maakt. De kans is groot dat ik een heleboel mooie foto’s verpest heb met dubbele lagen die totaal niet matchen, Maar als er dan die foto bij zit die helemaal goed is gevallen dan heb ik iets gevonden waar ik veel gelukkiger van wordt dan een boel goede foto’s. Het is een tergend langzaam proces en het staat of valt bij de mate waarin mijn intuïtie me van dienst is, maar ik doe het graag en het brengt me wat ik graag zie.

Over de thema's en de ideeën achter de foto's is nog veel meer te vertellen maar woorden zeggen ook maar zo veel he, beter kijkt u nog wat langer.